KARACIK
alnımda bir deniz çatlattım
anarak ardım sıra seğirten yılları
o ilk durduğum yerdir
seyrelten beni bunca
ağrıtan gözümün kestiğini
konuşsam diyorum bugünlerde
ah bir konuşsam
yunup yıkanacak
taşların süt liman yüzü
çürüyen el çizgilerim
mahallenin yana yatık büyümesi
lakin öldürüyor bu sükut
beni burada
gölgemin ipiyle boğuyor
Temmuz ortasında
yılan sıcaklarda
oysa
az ötede
yolların öteki yarısında
dağların bir uç eteğinde
bir çift göz var beni bekleyen
koşup değiyorum bağzı
elma kokusuna adımlarının
zaman avucumdan dökülüyor
işte öyle bir kıpırtıda
sana yetişen telaşı seviyorum...
R.Toprak



Yorumlar
Yorum Gönder