Serçe
öptüm seni
gövdende açık kalmış bütün pencereleri örtme telaşı ile,
seni bir kere öptüm
seni iki kere öptüm
seni üç kere öptüm
bütün sözcüklerden daha sıcaktı
uyuyup uyanıp öptüm seni
kızarmış bir meyvayı
dalında sevmek gibiydi
bunca telaş içinde öperken seni
İnsan yaşadığı şehre benzer mi diye sormadan edemedim kendime
belki çok da düşmemeli peşine
belki şehirdir benzeyen bize
bir renk maviye
bir renk sarıya
bir renk yeşile çalarak
seni öptüğüm bu ilk yer
seni tuttuğum bu ilk eller
avuç için kokuyor
bütün gece iz sürmüşüm gibi
bir yemişten
bir çiçekten kalmış gibi
gün çağmış
tepemizde tek bir yıldız
bize kalmış gibi ...


Yorumlar
Yorum Gönder