KARACIK
alnımda bir deniz çatlattım anarak ardım sıra seğirten yılları o ilk durduğum yerdir seyrelten beni bunca ağrıtan gözümün kestiğini konuşsam diyorum bugünlerde ah bir konuşsam yunup yıkanacak taşların süt liman yüzü çürüyen el çizgilerim mahallenin yana yatık büyümesi lakin öldürüyor bu sükut beni burada gölgemin ipiyle boğuyor Temmuz ortasında yılan sıcaklarda oysa az ötede yolların öteki yarısında dağların bir uç eteğinde bir çift göz var beni bekleyen koşup değiyorum bağzı elma kokusuna adımlarının zaman avucumdan dökülüyor işte öyle bir kıpırtıda sana yetişen telaşı seviyorum... R.Toprak




